Misschien was het in eerste instantie al niet zo’n goed idee geweest. Stil zit ik voor het raam, te kijken naar de rustig vallende sneeuw. Mijn naamgenoten. De adrenaline van net ruist nog na in mijn oren en een harde monotone piep in mijn oren verbreek de stilte om me heen. Door het open raam was het ijskoud in mijn kleine hotel kamer. Ik huiver en sla de capuchon van mijn vest op. Hij valt tot over mijn ogen en zo staar ik anoniem naar buiten, niemand die me kent, niemand die dat wil. Afgesloten.
Waarschijnlijk haat je me nu dieper dan dat ik me kan voorstellen, maar geef me op zijn minst de mogelijkheid uit te leggen waarom ik mijn beweegredenen zo gepland had.
Ten eerste wil ik beginnen met een pleidooi over hoe je met meisjes om moet gaan. Om de pleidooi kort te houden: niet op die manier.
Ten tweede was het gewoon nodig, iemand moest het doen, het was slechts “a matter of time”.

Cause who you are is who you'll be/and that is really everything/It's all the same that you can relate/Cause what you want's not what you're getting
It's just a matter of time
 

Deel 1: hoe het kwam

Het begon zo simpel: Beide waren we fan van Tokio Hotel, zij was verliefd op de tweeling en ik op haar. Ja, je las het goed, ik was verliefd op haar, mijn beste vriendin. Ik wist dat zij niet ging voor de meiden, enkel maar voor de jongens, maar ik had er vrede mee gesloten. Ik vond het goed, zolang zij gelukkig was, was ik dat ook. Het begon op de ochtend dat ik mijn telefoon vroeg hoorde afgaan. Wanneer ik zeg vroeg, bedoel ik ook vróég, half acht of zo. Ik had mijn mobiel nog niet goed en wel opengeklapt toen het gegil me tegemoet kwam, direct zat ik recht op in mijn bed en begonnen de vlinders in mijn buik aan hun ochtendgymnastiek. Dol gelukkig vertelde ze me dat ze de Meet & Greet had gewonnen! Nu zouden we morgen én naar het concert gaan én zij zou de jongens ontmoeten. Ik benijde haar een beetje, maar wist dat dit haar gelukkiger zou maken dan dat het mij zou hebben gemaakt. Nog geen uur later zag ik haar op school, ze glom en was nog mooier dan anders.
‘Snowy!’ Riep ze dol gelukkig uit en omhelsde me. Ik knuffelde haar terug en rook aan haar haar, dat heerlijk rook, naar haar rozen shampoo. We gilden nog wat, kregen een waarschuwing van een chagrijnige onderdirecteur en we dartelde naar ons lokaal.

He's the reason for the teardrops on my guitar/The only thing that keeps me wishing on a wishing star/He's the song in the car I keep singing, don't know why I do

Dit zal je vast geen reet interesseren, of wat? Nee, ik snap het al, je wilt niks weten over een lesbisch meisje dat deed wat ze goed achtte. Nee, ik schiet al op.
De volgende dag sloegen we school over en vertrokken direct naar de grote stad waar het concert gehouden zou worden. Ik was blij dat we de lessen van die konden overslaan en direct naar het concert mochten vertrekken. We kwamen aan rond negen uur en konden direct al achter in de rij aansluiten. We spraken over hoe leuk het zou worden vandaag, maar helaas werd ik al veel te snel alleen gelaten door haar, omdat ze gebeld werd door de organisatie die haar de Meet & Greet had bezorgd. Ze moest weg, ze zou van tevoren nog eventjes de jongens zien, een uurtje voor ze opgingen. We spraken af na het optreden, ik zou sms’en als ik in het voorste vak had weten te komen, maar die kans achtte we beide klein. In de rij wist ik nog wat vrienden te maken met dezen en genen. Één jongen is me sterk bijgebleven, hij handelde in illegale spullen, van drugs tot wapens. Hij liet me een schitterend vlindermes zien en zij dat hij voor twintig euro voor mij was. Ik keek hem recht aan en vroeg of er niet wat vanaf kon.
‘Ligt eraan wat je ervoor over hebt,’ zei hij. Ik knipoogde en hij legde direct zijn arm om mijn schouders, ‘als we binnen zijn gaan we wel eventjes naar we wc’s,’ fluisterde hij in mijn oor.
Nu denk je vast dat ik hier mee zat, maar niks is minder waar. Ik deed vaak dat soort dingen voor mannen om mijn zin te krijgen, een gevoel kreeg ik er toch niet van en sinds ik niemand had om trouw aan te zijn, nam ik het er maar van, tot grote ergernis van mijn ouders, die me waarschijnlijk ook om die reden in een studentenwoning hadden gestopt zodra ik van het middelbaar was getrapt en een vervolg studie was begonnen. Ik keek nog even naar boven, naar de jongen, die naar beneden keek en naar me knipoogde. Ik trok mijn ene wenkbrauw op en glimlachte uitdagend naar me. Hij tuitte even zijn lippen en als reactie daarop beet ik even uitdagend op mijn lip en keek speels naar boven. Hij kwam met zijn hoofd op mij af en drukte zijn lippen op mijn mond.

Love is only a feeling/When I'm in your arms I start believing/But love is only a feeling/Anyway

Zo beter? Geen vrouwen samen, nee; man en vrouw, zoals je bent opgevoed. Als je je afvraagt wat er tussen mij en die jongen is gebeurd; niks. Ik wist van hem te ontkomen na tien minuten van zoenen. De zeven uren daarna waren saai, ik stootte me overal doorheen tot ik me ergens weer veilig voelde, dan ging ik tegen de hekken staan leunen en bleef rustig voor me uitkijken, keiharde muziek mijn oren in pompend. Ik had dertien sms’jes gekregen van mijn meisje waarin ze vertelde hoe het daarbinnen was en ik vertelde natuurlijk niet terug dat ik hier terug was gevallen in mijn oude gewoonte om een verbitterde, lesbische, gemene slet te zijn weer had opgepakt. Toen de rij eindelijk in beweging kwam, zag ik die jongen weer terug. Hij gaf me een blaadje met een telefoon nummer op, hij hield zijn hand bij zijn oor en schudde deze terwijl hij zijn duim bij zijn oor hield en zijn pink bij zijn mond. “bel me” zei hij geluidloos. Ik knikte, waarna ik opging in de menigte.
Ik liet me meevoeren door de stroom mensen, de concerthal in. Ik zette mijn capuchon op en stootte me door de grote menigte uitzinnige fans heen. Ik wilde naar voren, naar het eerste vak, zodat ik dit concert met haar kon meemaken. Ik stond alleen in de grote hal, ik keek om me heen en zag tussen wat mensen een hekje. Doelgericht liep ik op het hekje af en duwde in het voorbijgaan iedereen weg. Ik stak mijn hand uit en knipoogde speels naar een jong uitziende gast aan de andere kant van het hek. Hij glimlachte en deed een fluoriderend groen bandje om mijn pols waar de naam van de band op was gedrukt. Hij deed het hekje voor me open en liet me doorlopen. Het eerste vak was nog niet eens half gevuld dus ik drong me een weg naar voren. “waar ben je?” sms’te ik naar haar. Ik kreeg niks terug, waarschijnlijk was ze nog bij de Meet&Greet. Hopelijk had ze het naar haar zin, grote kans.

Baby hear me, I never meant to hurt you/I only wanted you to be happy/You to have the best of things/To be down with me, baby/'Cause your lovin', it's so good

Hoe kon ik toen weten hoe het nu zou eindigen? Niet. Had ik het maar geweten, dan had ik haar aan d’r haren terug gesleurd. Maar dat wist ik nou eenmaal niet, dus daarom deze oplossing maar. Vrij snel nadat ik me tegen de voorste dranghekken had gewerkt begon het concert en nog steeds had ik mijn meisje nog niet gezien. Waarschijnlijk stond ze ergens achter me, dus sms’te ik haar waar ik stond, recht voor Tom. Reactie bleef uit, het beleef stil aan haar kant. Misschien had ze haar mobiel op stil staan of voelde ze hem niet trillen, of misschien was ze er wel foto’s mee aan het maken. Ik zocht er niks achter. Zo was ik heel alleen. Ik had al een paar keer Tom recht in de ogen kunnen kijken en toen kwam er een gedachte bij me op. Ik pakte een notitieboekje uit mijn tas en krabbelde mijn nummer erop “just to have some fun…” schreef ik eronder. Hopelijk snapte hij de hint. Ik wist dat het gemeen was dat ik mezelf de kans verschafte en haar niet. Aan de andere kant wilde ik ook niet dat zij met hem zou gaan … hij was haar niet waard. Meisjes als zij moesten met respect worden behandeld en niet als een tissue worden weggegooid na te zijn gebruikt. Ik schoof mijn pen op het papiertje zodat het niet zomaar zou wegvliegen. Ik boog me zover naar voren als ik kon en gooide het met een mooie boog op zijn voet. Hij keek naar beneden, leek het briefje te lezen en zocht toen naar degene die het briefje had gegooid. Ik zocht zijn blik en maakte toen hetzelfde gebaar als de jongen even eerder had gemaakt. “call me,” fluisterde ik en ik knipoogde. Hij likte over zijn lippen en beet even op zijn piercing. Ik deed mijn mond open, stak mijn tong een stukje uit en trok er een beetje spastisch mee zodat hij in lachten uitbarstte en even naar me wees toen het nummer was afgelopen. Ik kon weer aan mijn wekelijkse hoeveelheid seks komen, dacht ik glimlachend. Weer ging ik relaxt over het hek hangen en besloot zo mijn concert maar door te komen, ik zou haar toch nooit meer tegen kunnen komen.
Toen het concert was afgelopen, slenterde ik naar de uitgang, nog steeds was ik haar niet tegen gekomen. Ik sms’te weer waar ze was en kreeg als antwoord terug dat ik maar vast naar huis moest gaan, ze zou wat later komen. Ik gniffelde, niet precies wetend waarom. En dus ging ik achteloos naar huis. Om de volgende dag pas het nieuws te horen …

Deel 2: wat er was gebeurt

De volgende dag was ze niet op school dus ging ik na de vierde les naar haar toe, de rest van de dag vrij nemend. Ik vond haar huilend in haar bed, haar kamergenoot liet me binnen. Ik ging naast haar op bed zitten en ze viel me om mijn nek.
‘Wat is er gebeurt?’ Vroeg ik geschrokken. Direct vlogen er duizenden rampscenario’s door mijn hoofd. Verkrachting, moord, mishandeling, alles, maar niet dát.
Bij de Meet&Greet had ze contact weten leggen met Tom, die haar die avond mee had genomen naar het hotel waar ze verbleven, hij had haar gebruikt en haar weggegooid als een vieze tissue. Precies zoals ik niet wilde dat ze zou worden behandeld. Hij had nog geen drie woorden tegen haar gezegd, althans … niet drie woorden die iets anders aangaven over de gevoelens die toen door—en uit—zijn lichaam stroomde. Toen ze klaar waren—of beter gezegd, toen hij klaar was—had hij haar de deur gewezen en haar nog een handtekening gegeven.
‘Toen ik vroeg ik of ik nog een kus mocht, zei hij nee en dat ik ook weer niet zo knap was,’ snikte ze. Hij was nog botter dan dat ik had verwacht. Woede vervulde me en woedend liep ik weg, de kamer uit. Weg van het huilende meisje, ik zou hem wat doen, iets doen dat hij nooit meer zou vergeten. Woest stormde ik mijn kamer binnen en smeet de deur zo hard ik kon achter me dicht. Dit zou ik hem betaald zetten! Alsof hij was geroepen, ging op dat moment mijn telefoon af en het scherm gaf “privé nummer” aan. Ik nam op en hoorde zijn stem. Hij vroeg me of ik zin had om een keertje langs te komen, “morgen avond of zo?”
Direct sprong er een idee in mijn hoofd. Ik stemde in om hem morgen in het duurste hotel in de stad zou zien. Direct zodra ik had opgehangen, zocht ik mijn zakken af naar het briefje van de jongen.
‘Hé lekker ding,’ zei hij toen hij herkende me, ‘heb je het nog leuk gehad? Ik heb je niet meer te zien, we hebben nog wat te goed, toch?’ zei hij flirtend.
Ik stemde in, ‘mag ik mijn bestelling ook nog veranderen?’
‘Ligt eraan in wat je het wil veranderen.’ Ik zei wat ik wilde hebben, ‘je bent gek, maar het moet wel lukken,’ hij gaf me een plek waar we zouden afspreken, vanavond nog, ‘neem vijftig euro mee en een condoom.’ Toen hing hij op. Snel vloog ik naar de drogisterij en kocht een pakje, waarna ik ging pinnen.
Na minder dan een uur stond ik op de afgesproken plek; een lege fabriek aan de rand van de stad. Nog vierentwintig uur voor ik mijn afspraak had met Tom.

Hate is a strong word/but i really, really, really don't like you/Now that it's over/I don't even know what I liked about you/Brought you around/and you just brought me down/Hate is a strong word/but I really, really, really don't like you

Al vrij snel stond hij voor me, ‘heb je alles?’ Knipoogde hij naar me. Ik knikte, liet het pakje condooms en de twee opgevouwen briefjes van vijftig zien. ‘Twee?’ Vroeg hij grinnikend.
‘Heb je nog wat bij je?’
‘Aan wapens?’ Ik trok mijn ene wenkbrauw op “natuurlijk, wat anders?” zeiden mijn ogen. Hij pakte zijn tas en liet me er een blik in werpen.
‘Wat kan ik er allemaal voor krijgen.’ Hij haalde er wat messen uit, zakmessen, vlindermessen, alles. Ik koos twee vlindermessen uit en nam nog een zakmesje, toen ik zag dat ik nog wat overhad. Samen met mijn bestelling stopte ik alles in mijn rugzak. Ik had de tas nog niet terug gezwiept op mijn rug of hij drukte zijn lippen ruw op de mijne. Hij duwde me tegen de muur aan en liet zijn handen direct onder mijn shirt glijden. Ik ging aan hem hangen en sloeg mijn benen om zijn middel heen. Hij glimlachte en droeg me het gebouw binnen.

Look into my eyes - you will see/What you mean to me/Search your heart - search your soul/And when you find me there you'll search no more
Don't tell me it's not worth tryin' for/You can't tell me it's not worth dyin' for/You know it's true/Everything I do - I do it for you

Drie kwartier later stond ik weer buiten, lichtelijk na hijgend, maar toch voldaan. Ik wilde dat Tom me weer belde, of dat ik zijn nummer had, zodat ik hém kon bellen. Ik besloot uit te vogelen of ik misschien toch zijn nummer kon achter halen toen ik zag dat ik een berichtje had ontvangen. Een onbekend nummer stond aan de bovenkant van mijn scherm en het berichtje bevatte maar drie woorden: “ik ben geil”
Vast van Tom, zelfvoldaan grijnsde ik. Ik zou hem wel krijgen, dat zwoer ik. Ik sms’te terug en na een klein kwartiertje haalde een duuruitziende zwarte Cadillac me op.

Everythings gonna clear up/And the sun will shine/Everybodys gonna cheer up/cause its redemption time

Deel 3: Wat er gebeurde

‘Ben je er, Snowy?’ Vroeg Tom nogal overbodig toen ik op de passagiersstoel ging zitten. Ik deed mijn gordel om en zwaaide nog even naar de jongen die net uit de fabriek kwam.
Hij knipoogde en grijnsde. ‘Wie was dat?’ Vroeg Tom.
‘Wat gaat jou dat aan?’
‘Was het je vriendje?’
Ik lachte honend, ‘ja, vast,’ en ik keek naar hem terwijl hij de snelweg op stuurde, ‘en denkt jij werkelijk dat ik nu hier zat als dat mijn vriendje was?’ Hij grinnikte en hij pakte mijn hand die nonchalant op de handrem lag. Hij legde hem op de pook en zette zo, samen met mij, de auto in de vijfde versnelling. We schoten met honderddertig over de snelweg en waren binnen twintig minuten in de grote stad, waar zijn hotel op ons wachtte. Hij parkeerde de auto en liep samen met mij het hotel in, weer mijn hand vasthoudend. Ik begreep waarom mijn meisje het gevoel had dat ze speciaal was; hij gaf je ook dat gevoel, zelfs op de simpele manier waarop hij mijn hand vasthield. Hij leidde me de lift in, drukte op “15” en duwde me tegen de muur toen de deuren dicht waren. Zijn tong likte over mijn lippen en ik deed ook mijn mond open. Toen hij mijn tongpiercing voelde, trok hij zich terug. Net op tijd, want het belletje gaf aan dat we op de vijftiende verdieping waren aangekomen. De deuren gleden open en Bill verscheen.
‘Ze heeft ook een tongpiercing,’ lachte Tom tegen zijn broer, die grinnikte. Ik knipoogde naar hem, iets wat echt een gewoonte was geworden, en stak plagerig mijn tong uit. Hij stak ook zijn tong uit en onze piercings glommen in het licht dat de gang verlichte. Tom, duidelijk niet in de stemming om te wachten, trok me mee naar kamer 843.
‘Ironisch hè?’ Vroeg hij.
‘Sexy toch?’ Zei ik waarna hij de sleutel in de deur stopte en ons in de kamer opsloot. Ik had de tijd nog niet gehad om de ruimte rond te kijken, toen hij me onderuit haalde door mijn knieholtes van de grond te tillen en mijn schouders nog net op tijd op te vangen. Hij tilde me de kamer door en gooide me op het grote tweepersoonsbed. Hij dook boven op me en begon gelijk aan de rand van mijn shirt te trekken. Al snel lagen we beide nog enkel in een boxer—ja, die draag ik ook, ja—en hij sloeg de dekens half onder ons vandaan, omdat het echt te warm was.
Ik voelde zijn lippen overal en ik kon duidelijk merken dat hij ervaring had. Ik besloot hem zijn gang te laten gaan. Hij mocht nog wel genieten, nog wel. Hij kreunde luid en ik voelde hem komen. Ik besloot dat het nu wel goed was. Ik rolde naar de rand van het bed en graaide in mijn tas. Een mooi glimmende revolver met demper vormde zich naar mijn hand en ik krulde mijn wijsvinger om de trekker. Met een zwaai draaide ik me om, liet mijn hoofd op het kussen ploffen en legde het geweer naast me op het kussen.
‘Wat—’ begon hij, maar ik kapte hem af.
‘Iedereen die deze kamer binnenkomt, maak ik af, dus geen kik, ik vermoord ze terwijl jij ze als laatste in de ogen kijkt.’
‘Je bent ziek, dat doe je niet.’
‘Wil je wedden?’ Even was het stil
‘Waarom?’ Vroeg hij wanhopig, als in een slechte B-film. Ik lachte maniakaal en vertelde het hem. ‘Het spijt me! Echt waar!’ Smeekte hij in doodsangst.
‘Te laat,’ en terwijl er een enkele traan in mijn ogen schitterde, schoot ik. Zijn schouder begon te bloeden en hij slaakte een doodsbange gil. Ik bedekte zijn mond met mijn hand, ‘doe maar stil, of moeten je vriendjes ook dood?’Ik legde het geweer tegen zijn slaap en schoot. Zijn ogen staarde dood in het niets

Wir wollten nur reden/und jetzt liegst du hier/und ich lieg daneben/reden—reden

Ik stond op, vond mijn kleren terug en liep dodelijk kalm de kamer uit. Ik gooide de deur open en beende de gang in. Voor me stond Gustav, ‘nu al weg? Doe je snel,’ grapte hij. Ik grijnsde, ‘er was geen reden dat ik langer bleef,’ en ik liep langs hem. Achter me hoorde ik hoe hij de deur opende. Ik kneep mijn ogen dicht en draaide me om.
‘Tom, wat is—oh mei—’
Ik draaide me rustig terug en deed het geweer weer in mijn broekriem, terwijl Gustav levenloos achter me op de grond viel. Ik had nog geen drie stappen richting de lift gezet toen Bill weer uit de lift kwam. In een moment van stilte keken we elkaar geschrokken aan. Ik trok snel mijn wapen en vuurde de laatste drie kogels in het fragiele lijf van de jonge zanger.

Deel 4: Hoe het afloopt.

Ik was alle dertig trappen naar beneden gedenderd en was in de eerste de beste taxi gesprongen. Nu zit ik honderd kilometer buiten de stad en heb mezelf opgesloten in mijn hotelkamer.
Een sms’je doorbreekt de stilte. “Snow! 3 van de TH leden zijn dood!” schreef mijn meisje.
“Weet ik, nu kunnen ze nooit meer pijn doen.” Stuurde ik terug.
Waarom moet ik dit vertellen? Omdat hierna niemand de waarheid nog weet.

Augen zu und durch
Ihr letzte Stich ins Gluck/die Wunden bleiben für immer/’n goldener Augenblick/der letzten in ihre Zimmer/Schatten und Licht/nehmen ihr die Sicht/sie kommt nicht mehr zurück

Over een paar uur is bekend wie het heeft gedaan en als de politie me al niet vermoord, zullen de fans me al in stikken scheuren. Het is kiezen tussen twee eindes. En kiezen zal ik niet. Ik ga ten onder met stijl, mijn stijl: alleen, straight to the point en zonder poespas.
Ik doe mijn laatste kogel in het geweer. ‘En deze. Voor het geval dat…’ had de jongen gezegd, net voor ik wegging. Ik lade het geweer en zette het tegen mijn hoofd. Ik leunde uit het raam en liet me vallen, halverwege de val de trekker overhalend en de sneeuw op me laten neerdalen.

Syphonie/und jetzt wird es still um uns/denn wir stehen hier im Regen/haben uns nichts mehr zu geben/und es ist besser wenn du gehst
Denn es ist Zeit/sich ein zu gestehen dass nicht geht/es gibt nichts mehr zu reden/denn wenn’s nur regnet/ist es besser aufzugeben