‘Ik maak het uit,’ is wat ze tegen hem zei, in het midden van de nacht. Ik horde, zag en voelde zijn hart breken. ‘Waarom?’ Was het enige dat hij kon stotteren voor ze lang hem stoof en hem en zijn gebroken ziel alleen achterliet in de warme, door kaarsen verlichte kamer. ‘waarom?’ Fluisterde hij weer, voor hij op zijn knieën viel met het slaan van de deur en zijn tranen de vrije loop liep.
She put him out like the burnin' end
of a midnight cigarette
She broke his heart he spent his whole life
tryin' to forget
Vanaf dat moment, zag niemand hem meer zoals hij was geweest, voorhaar. Niet alleen wij zagen het, maar ook de fans zagen hem veranderen en nooit meer terug veranderen. Op een nacht vond ik drie lege flessen whisky onder zijn bed. Die nacht, hadden we de ergste ruzie die we ooit hadden gehad, en we hebben er velen gehad.
We watched him drink his pain away a little at a time
But he never could get drunk enough
to get her off his mind
Until the night
Die zelfde nacht, niemand had hem ooit zo stil en depressief gezien als dat hij die nacht was. We dachten dat we aan de vooravond stonden van de geboorte van een nieuwe en grote hit, maar niemand verwachte wat er werkelijk door zijn hoofd ging. Niemand van ons verwachtte dat dát meisje nog steeds door zijn hoofd zwierf. Tot die nacht.
He put that bottle to his head
and pulled the trigger
And finally drank away her memory
Life is short but this time it was bigger
Than the strength he had to get up off his knees
We vonden zeven lege flessen, duizenden en duizenden kleine blaadjes, allemaal kleine delen van toekomstige hits en andere mooi gekozen woorden, gevlochten tot een even zo mooie zin. Het was ik, die díé zelfde kamer in moest lopen, en het was ik, die zag wat er die nacht was gebeurd.
We found him with his face down in the pillow
With a note that said, “I'll love her ‘till I die”
And when we buried him beneath the willow
The angels sang a whiskey lullaby
Hij lag kalm op zijn bed. Ik dacht dat hij nog steeds sliep, maar ik zat fout. Zijn gezicht in zijn kussen, waar een rode vlek opzat, net als op een deel van zijn dekbed en in zijn ene hand hield hij een mes. Zijn andere hand was tot een vuist gebald en er stak een stukje papier uit. Ik begon te gillen en een uur later had de bus één passagier minder.
La la la la la la la la...La la la la la la la laaaa...
Ik weet niet veel meer van de begrafenis, ik weet alleen dat zij er ook was, verscheurd door schuld. Iedereen probeerde haar te vertellen dat het niet haar fout was, maar dat was het. En ze had maar één blik op mijn gezicht voor nodig, er was maar één blik voor nodig om haar te vertellen dat het inderdaad haar fout was.
La la la la la la la la...La la la la la la la laaaa...
We zagen haar daarna nog vaak en telkens als ik haar zag, was ze vrolijk en blij. Ik was furieus, omdat ze niet meer verscheurt werd door schuld. Ik weet dat het fout is om dat te denken, maar ze had een deel van me afgenomen, mijn verleden, heden en toekomst, alles was vaag nu. Ik dacht dat ze over zijn dood was, maar, alweer, zat ik fout
The rumors flew but nobody knew
how much she blamed herself
For years and years she tried to hide
the whiskey on her breath
De kranten volgde ons 24/7 en lieten ons pas met rust na twee hele jaren en gaven ons eindelijk de tijd en ruimte om te accepteren wat er was gebeurt. Ik vergaf haar het feit dat ze de redden was van zijn dood. Ik dacht dat we haar beiden hadden vergeven. Maar één van ons had het feit dat hij er niet meer was, nog niet geaccepteerd
She finally drank her pain away a little at a time
But she never could get drunk enough
to get him off her mind
Until the night
Ook zij, werd stil en iedere keer dat we haar zagen leek ze grauwer dan de vorige keer. We dachten allemaal dat we de geur van alcohol roken, maar ze vertelde ons altijd dat het onze verbeelding was en dat we te hard werkte. Nou, dat deden we wel, maar we verbeelde ons niks.
She put that bottle to her head
and pulled the trigger
And finally drank away his memory
Life is short but this time it was bigger
Than the strength she had to get up off her knees
Op een dag, toen ze was blijven slapen, kwam ze niet naar beneden, het ontbijt ging voorbij, net als de lunch en ze verliet haar bed maar niet. Uiteindelijk ging één van ons kijken hoe het met haar ging. Hij kwam beneden, nog grauwer dan zij was, en vertelde ons over de rode vlek, het mes en de foto.
We found her with her face down in the pillow
Clinging to his picture for dear life
We laid her next to him beneath the willow
While the angels sang a whiskey lullaby
Vanaf dat moment wist ik dat ze het zichzelf nog niet had vergeven.
La la la la la la la la...La la la la la la laaaa...
Nu was, ook zij, weg.
La la la la la la la la...La la la la la la laaaa...
Naar een plaats waar ze met hem kon zijn.
La la la la la la la la...La la la la la la laaaa...
Nu kan ik alleen nog maar wachten tot het mijn beurt is…
La la la la la la la la...La la la la la la laaaa...
Wachten op de beurt om weer herenigd te worden met de twee die ik het liefste had, en het eerst verloor.
