Hoofdstuk 7                          vrijdag
      De afspraak
 

‘Wie roep je?’ Vroeg de echte Tom aan de andere kant van de lijn. Bill draaide de volumeknop dicht en keek haar afwachtend aan.
    ‘Ik heb hier een vriend van me, die wil even hoi tegen je zeggen en je beterschap wensen.’ Zei ze, terwijl ze de telefoon bij haar mond hield, om zo Tom te vertellen wat hij zeggen moest.
    ‘Met Tom.’ Zei Bill vrolijk terwijl hij de telefoon tegen zijn oor drukte. Siënne drukte haar oor aan de andere kant van de hoorn. Ze hoorde de gesmoorde stem van de Tom aan de andere kant van de lijn.
    ‘Hoi, ik hoorde dat je bij Dinges zit?’ Hoorde ze Tom zeggen.
    ‘Ja.’ Zei Bill beleeft.
    ‘Is ze een beetje goed voor je?’
    ‘De beste.’ Zei hij en hij sloeg een arm om haar schouders.
    ‘Oké. Mag ik haar weer.’ Zei Tom kortaf. Zonder afscheid te nemen gaf Bill de telefoon terug terwijl hij Siënne aankeek met een blik van “wat een vreemde jongen.” Siënne drukte de telefoon tegen haar oor en gebaarde dat Bill weg moest. Zelf liep ze de kamer uit, naar haar werkkamer. Ze hoorde aan de andere kant van de lijn niks, enkel wat gedempte stemmen en iets wat klonk als iemand die alles deed om niet in tranen uit te barsten.
    ‘Danke.’ Piepte Tom uiteindelijk. ‘Ik stap nu in een vliegtuig naar Nederland.’
    ‘Nee!’
    ‘Waarom niet?! Hij moet terug naar mij!’ Zei Tom als een klein kind die zijn teddybeer terug had gevonden.
    ‘Ik moet het hem nog vertellen.’
    ‘Nou, ik heb waarschijnlijk vanavond een vliegtuig dus dan heb je nog een hele avond?’
    ‘Zo simpel ligt het niet, als ik het nu vertel … dat leven dat hij leeft, dat kost minimaal een dág om dat helemaal te vertellen. Voor hij alles snapt.’
    ‘Ik kan het toch nog afmaken?’ Probeerde Tom, al had hij ook wel door dat dat niet kon.
    ‘Nee, het zal al een schok worden om te horen dat hij een tweelingbroer heeft, laatst aan als het juist díé jongen is van wie hij nu zo’n enorme fan aan het worden is.’
    Dat leek Tom even te raken, weer was het even stil. ‘Wanneer kan ik komen?’
    ‘Als jij zorgt dat je hier zondag bent. Dan heb ik twee volle dagen en nog een halve. Wil je mijn nummer?’
    ‘Hoezo?’
    ‘Dan kan je vertellen hoe laat je aankomt en waar.’
    Tom, die blijkbaar een andere reden had verwacht, besefte dat ze het bedoelde voor Bill en voor zichzelf. ‘Is goed, geef maar.’
    Siënne gaf haar huisnummer door en Tom zei zo snel mogelijk terug te bellen voor ze ophing.
    ‘Wacht!’ Hoorde ze, net toen ze het apparaatje dicht wilde klappen.
    ‘Wat?’
    ‘Waarom Tom?’
    ‘Wat?’
    ‘Waarom heb je hem Tom genoemd?’
    ‘Dat deed ik niet … dat deed hij zelf.’ Zei Siënne tegen een poster van Bill en Tom samen.
    ‘Waarom dan Tóm.’
    ‘Hij zei dat dat vertrouwd voelde.’ Toen klapte ze het mobieltje dicht, zonder op antwoord te wachten.